257
غرور
صورت بیتفاوت مردی است
که سالها پیش
در انتهای خیابانی خیس
زندگی
از نوک انگشتانش فاصله گرفت
و مرگ
از همان نقطه در جانش ریشه دواند ...
غرور
سرمای دستهای مردی است
که با هیچ آتشی گرم نمیشوند
و او در جهنمش زندگی آرامی دارد ...
مردی که
حتی مرگ هم او را به هیجان نمیآورد
تنها
از روبروی همان خیابان همیشگی که عبور میکند
قلبش اندکی نمیزند...
از ؛ م.محمدی مهر
لينك | نوشته شده در سه شنبه دوم تیر ۱۳۹۴ساعت 15:23 توسط وحید آرمانی |
برچسب:
نویسنده: ترانه حسینی