255

محمد علی بهمنی میفرمایند :

دلخوشم با غزلی تازه ، همینم کافیست

تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافیست

آسمانی ! تو در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافیست

من همین قدر که با حال و هوایت گه گاه

برگی از باغچه ی شعر بچینم کافیست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا خوب ترینم کافیست ...

لينك | نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم مرداد ۱۳۹۴ساعت 23:14 توسط وحید آرمانی |